Showing posts with label Death Industrial. Show all posts
Showing posts with label Death Industrial. Show all posts

30 January 2019

Controlled Death - Journey Through A Dead Body / Deathwish Tapes 1-3

 Απαυγασμα πεθαμενατζιλας απο το τελευταιο project του Masonna της καρδιας μας. Ο Maso Yamazaki διαλεγει το πιο καυλωτικα τιποτενιο ονομα της χιλιετηριδας για να μας μαυρισει τη ψυχη με 2.5 ωρες πρωτογενους death industrial. Σε περιπτωση που φανταζεστε κατι παραπανω απο ενα προσκυνημα στον ταφο του Atrax Morgue με αποσκελετωμενη δομη και περιστασιακα black φωνητικα, μην μπειτε στον κοπο. Μπομπα.

 After the deluge of Atrax Morgue reissues, it was a matter of time to see Corbelli's influence spread once again, this time all over the newer generation of artists and listeners. Of course, Maso Yamazaki is a living legend, but his latest project, Controlled Death, feels like a rejuvenating move. I dare to say an enthusiastic one. Even if it's morbid as fuck.
 These two albums don't stray from the Slaughter Productions recipe, especially the Deathwish Tapes, which was recorded straight to tape with no overdubs. Masonna now uses sparingly a newfound black metal howl instead of his usual shrieks, but stays within well-defined death industrial parameters. On the other hand, Journey Through A Dead Body is not a nod to TG as its title suggests, but rather an autonomous entity that may has some borrowed limbs, but its voice is entirely singular.

(Urashima - 2019)

20 October 2018

Himukalt - Knife Through The Spine


  After a few releases on high estimated labels, Ester Kärkkäinen's first full-length sounds exactly like its title. Sharp, gritty and to the point.
 Her sound is a hybrid of unhinged power electronics blended with a post-mortem stench, including minimal layering, throbbing synths and obsessive loops. The heavily flanged vocals, interwined into the rotting fabric of the music, are spliced into chunks of indecipherable murmurs and visceral shrieks. Don't make a mistake though and think of Himukalt as another clone of the usual PE terrorists. This is a strictly personal and original statement, a detailed depiction of self-loathing, as Kärkkäinen is mapping her psyche in front of us, channeling her negativity into an impressive album. 

Knife Through The Spine LP (Malignant Records - 2018)

24 August 2018

Lingua Ignota - All Bitches Die

 Με τιτλο που θα τριγκαρει το μισο ιντερνετ, η Kristin Hayter απαιτει την προσοχη μας. Και αν δεν τα καταφερει ο τιτλος, θα το κανει το εξωφυλλο που θυμιζει το tribute που θα εκανε η Lady Gaga στο Ballads του Derek Bailey αν ειχε καλλιτεχνικους διευθυντες τους The Body. Aν παραμεινετε αδιαφοροι, απλα πατηστε play για να ακουσετε το πιο εντυπωσιακο ντεμπουτο που επεσε στην αντιληψη μου απο τον καιρο της Pan Daijing.
  Η Lingua Ignota εχει υποστει κακοποιηση απο τους συντροφους της, οποτε ολος αυτος ο συσσωρευμενος θυμος διοχετευτηκε στο All Bitches Die με αντιδιαμετρικα αντιθετους τροπους μεταξυ τους. Απο τη μια λυσσαει με την οργη της Sewer Goddess στο Some Things Have Το Be Endured του Theologian, απο την αλλη επικαλειται το βιβλικο Θεο με την πικρα και την παραιτηση της PJ Harvey στο White Chalk. Λογω της κλασσικης παιδειας της, η Hayter θα παραπεμψει και λιγο στην Galàs, αλλα αυτο ηταν αναμενομενο. 
 Οσο λοιπον παρακαλαω το επωνυμο της Hayter να ειναι αληθινο, αλλο τοσο περιμενω τη συνεχεια της καριερας της.  

 A juxtaposition of concentrated rage and catatonic piano segments with classically trained vocals, full of bitterness and spite. This is the audio equivalent of I Spit On Your Grave with biblical overtones.

All Bitches Die CD/LP (Profound Lore Records - 2018)

06 February 2018

V/A - Epicurian Escapism I

 "An extreme example of a saint who was truly zealous in the mortification of her flesh and senses is Saint Mary Magdalene de'Pazzi. 
 Born in Florence in 1566 of an aristocratic family, Caterina de'Pazzi was a religiously precocious child. At age 10 she made a vow of perpetual chastity, secretly whipped herself and wore a crown of thorns. Although her parents were unhappy with her behavior, they allowed her to enter a Carmelite convent where she chose the name of the holy harlot, Mary Magdalene. Due to the austerity of her life she soon gained a reputation for outstanding virtue. Frequently she experienced periods of 'rapture' during which she made predictions about the future. She reportedly was able to cure diseases; one procedure she followed was to lick the skin lesions of afflicted nuns, including one who was thought to have leprosy, and to suck the maggots out of skin ulcers. 
 At age 20 she declared that God had ordered her to eat only bread and water. Because of swelling in her feet she often crawled around the convent on all fours and kissed the feet of the bewildered nuns. Claiming that she was being hounded by devils, she frenetically and publicly whipped her body to chase them away and threw herself naked on thorn bushes until she was covered with blood. She burned her skin with hot wax and cajoled the novices in the convent to whip her and to step on her mouth. 
 At about age 37, emaciated and racked with coughing and pain, she took to her bed and did not leave it until she died four years later in 1607. Her painful gums were so badly infected that she could not bear to close her jaw, until her teeth fell out, one by one. Her body was covered with putrefying bed sores, but when the sisters offered to move her she warned them off for fear that by touching her body they might experience sexual desires. 
 Because of her virtuous life, her miraculous healing, her clairvoyance and the presence of a perfumed fragrance that emanated from her corpse, she was beatified by Pope Urban VIII in 1626. She was admitted to the company of the saints by Pope Clement IX, who issued a decree of canonization in 1668. A large statue of her holding a flagellant whip can be seen in her church in Florence where many people from around the world still come to pay her tribute."

(The extract is taken from the book "Bodies Under Siege: Self-Mutilation and Body Modification in Culture and Psychiatry" by Dr. Armando Favazza)

Epicurian Escapism I CD (The Epicurian / Silken Tofu - 2014)

03 February 2018

V/A - Epicurian Escapism II

 Η συλλογη Epicurian Escapism κυκλοφορησε το 2013 με αφορμη το ομωνυμο φεστιβαλ, παρουσιαζοντας την πολυπλευρη προσεγγιση των συμμετεχοντων πανω στο συγχρονο (post) industrial. Απο τοτε οι εξελιξεις ηταν ραγδαιες και τα ονοματα ανεβοκατεβηκαν την κλιμακα δημοφιλιας, με κορυφαιο παραδειγμα τον Trepaneringsritualen που αυτη τη στιγμη που μιλαμε απολαμβανει τα σαλονια των μεγαλων εταιριων.
 Oι υπολοιποι καλλιτεχνες παρουσιαζουν αυτο που ξερουν καλυτερα, με τους Ke/Hil σε ψυχροπολεμικο mode, τον Αnemone Tube σε δυο ελλειπτικα drones χωρις τρελες εκπληξεις, Post Scriptvm σε απονερα του Grey Eminence και Dieter Müh να μεγαλουργουν στο εικοσαλεπτο Bethlehem.

 The exemplary curated second volume of the infamous Epicurian Escapism compilations showcases a diverse roster of artists that serves both as a treat for the initiated and an introduction for the newcomer. If I had to pick only one track, I would get Dieter Müh's Bethlehem, which is an glorious mindfuckery in the vein of Maeror Tri and Unveiled. Luckily I don't have to.

Epicurian Escapism II CD (The Epicurian / Silken Tofu / Peripheral - 2013)

24 January 2018

Alfarmania & Proiekt Hat - Flugornas Herrar

 H προσωνυμια "Αρχοντας των Μυγων" (Flugornas Herrar) που συνοδευει τον Βελζεβουλ μεσα στους αιωνες, ετυμολογειται στη χριστιανικη περιφρονητικη παραφραση του ονοματος του μεσανατολικου θεου Βααλ. Οι Φιλισταιοι τον λατρευαν με το ονομα Βααλ-Ζεμπουμπ που σημαινε "Αρχοντας του Υψηλου Οικου". Mε το περασμα του χρονου, δαιμονοποιηθηκε στα γριμορια ως η προσωποποιηση του μιασματος, ειτε με τερατωδεις απεικονισεις και υψηλη θεση στην ιεραρχια της κολασεως, ειτε ως συνωνυμος του Σατανα.

 The follow-up of Mardrömd Dödsström is a bottomless pit of sonic gunk, a sticky unidentified substance poured inside your tape deck. Flugornas Herrar means 'The Lord Of The Flies' in swedish, so you better prepare yourself for some serious occult-ridden death industrial of the highest order. Each track bleeds into the next and you can actually hear their undercurrents beneath the murk, if you're not locked into a random tribal rhythm or a dying synth pattern that managed to escape from the thick textures. These are the outer reaches of psychedelic music, albeit an inwards-looking one.

Flugornas Herrar CS (Styggelse - 2017)

29 August 2017

The Vomit Arsonist - Meditations On Giving Up Completely

 Α ναι. Το υποχρεωτικο death industrial post. Αυτο που πρεπει να αναρτηθει για να δειτε πως εδω, το κραταμε ακομα αληθινο. Στην πραγματικοτητα, το τελευταιο διαστημα δεν ακουω καθολου μουσικη αλλα αν το κανω, θα διαλεξω κατι αχρωμο και αοσμο, κατα προτιμηση αδιαφορο, αυτα που δεν απαιτουν το παραμικρο απο μενα. Μονο το πατημα ενος κουμπιου.
 Οσο και αν η αυτοπροβολη της οποιας ψυχικης διαταραχης δηλωνει καποιο σθενος, αλλο τοσο μπορει αυτοστιγμει να καταληξει depression meme, με τα απαραιτητα "omg relatable, so me" σχολια, οποτε δυσκολευτηκα να ακουσω το Meditations On Giving Up Completely με τον τροπο που ζηταει ο Vomit Arsonist απο το ακροατηριο του, στο οποιο μαλλον δεν ανηκω πια. Κριμα, γιατι το ιδιο το album ειναι καλο και θα το συστησω σε ολους οσους ακουνε Climax Denial και BDN ενω σκρολαρουν στο instagram. Ομως εγω, το μονο που ηθελα ηταν να πατησω ενα κουμπι.

Power electronics - and its offshoot death industrial - always struck me as the ultimate expression of vulnerability. The sound of breaking apart condensed into a huge middle finger, directed towards everything with a heartbeat and last but not least, itself. If you haven't got the time to check all the classics, you can watch this and try hard not to identify yourself with Norton. So much for power then.
 Meditations On Giving Up Completely is one of the really few albums out there that admits this inability to cope with everyday life, without sounding trite inside the wilderness of modern Death Industrial sameness. Because the inspiration behind the album is grey and dull, Andrew Grant narrows down his sound to its bare bones, relying more on restraint, except the sculpted ambience around the tracks. The pacing of the record shares the same ground with BDN's Kamikaze Kabaret, it's a typical grower, so give it some time and let it drown you to its misery.

Meditations On Giving Up Completely CD (Malignant Records - 2017)

20 February 2017

IRM - Order⁴

 "To see human beings in agony, to see them covered in blood and to hear their death groans, makes people humble. It makes their spirits delicate, bright, peaceful. It's never at such times that we become cruel or bloodthirsty. No, it's on a beautiful spring afternoon like this that people suddenly become cruel. It's at a moment like this, don't you think, while one's vaguely watching the sun as it peeps through the leaves of the trees above a well-mown lawn? Every possible nightmare in the world, every possible nightmare in history, has come into being like this."

Yukio Mishima - The Temple Of The Golden Pavilion

Order⁴ CD (Cold Meat Industry - 2010)

06 November 2016

Genocide Organ - Archive VIII

 "Over the past 14 years, I, John Wayne Gacy, have been appealing my conviction for the murder of 33 young men and boys. And I've been sentenced to 12 death sentences and 21 natural life's. Yet during that time on death row, over 25.000 people have written me with questions after reading the books, chapters and articles and the media's slandered accounts on me. Not to mention the fantasy movie 'To Catch A Killer'. There are 11 hardbound books, 39 other full chapters on me, 1 off Broadway play, 2 screenplays, 1 movie, 5 songs, plus over 5.000 articles which my name is mentioned in. And yet, no one of these have taken the time to actually talk to me."
- John Wayne Gacy - 

Archive VIII 10" (Tesco Organisation - 2016)

13 October 2016

ANTIchildLEAGUE - Holy Ghost

 "Εἶπε δέ Μαριάμ πρός τόν ἄγγελον· πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεί ἄνδρα οὐ γινώσκω; Καί ἀποκριθείς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπί σέ καί δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διό καί τό γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱός Θεοῦ."

- Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο 1:34-1:35 - 

Holy Ghost CD (Hagshadow - 2016)

21 September 2016

Atrax Morgue's Mörder Machine - s/t

 Η αυτοχειρια στο χωρο των τεχνων εχει αποκτησει μια υπερφυσικη διασταση που ανηκει στο απυροβλητο, σηκωνει στις πλατες της τονους συζητησης και εχει ρομαντικοποιηθει χιλιαδες φορες απο τους δημιουργους που ενιωσαν πως το Last Exit For The Lost ειναι η υστατη διεκδικηση ελευθεριας. Στο μεταξυ, το κοινο περιμενει στη γωνια για να καταβροχθισει καθε αδυναμια που προεξεχει απο την ισχνη φιγουρα του Χ και κυριως Ψ καλλιτεχνη, ετσι ωστε να επιβεβαιωσει με διεστραμμενο τροπο το γουστο του.
 H μουσικη μυθιστορια λοιπον κραταει μια πολυ ξεχωριστη θεση για τους ιδανικους αυτοχειρες της, που εξαργυρωνεται σε προσωπολατρεια και ψηφιακα επεξεργασμενες επανακυκλοφοριες, οποτε ενα καλαισθητο κουτι με τα δυο albums του Marco Corbelli ως Mörder Machine καθως και κατι ακυκλοφορητα Atrax Morgue, εξυπηρετει δυο σκοπους. Για αρχη, φερνουν σε οοοοολους εμας την ευκαιρια να αποκτησουμε δυο απιστευτες δισκαρες ψοφολογιας και θανατιλας, αγκαζε με τα πιο αδεια κομματια που εχω ακουσει ποτε απο τον Ιταλο. Για να καταλαβετε, το Exterminate μπροστα τους ακουγεται σαν Goblin. Δευτερον, αυτες οι εκφρασεις αγιοποιησης ριχνουν κι αλλο χωμα πανω στον Corbelli, οποτε μπορουμε να θεωρησουμε πως και οι δυο πλευρες ειναι χαρουμενες. Yolo δηλαδη.

Y.Γ. Εδω οφειλω να ευχαριστησω την Ελενη για το πιο Happy Birthdeath δωρο στον κοσμο και εσεις εμενα που ριπαρισα την ολη κατασταση, αλλα χωρις το DVD. Eχουμε και δουλειες. 

Atrax Morgue's Mörder Machine 3xCD & CS (Old Europa Cafe - 2016)

07 August 2016

Con-Dom - How Welcome Is Death To I Who Have Nothing More To Do But Die

  Δε με ρωτησε κανεις, ουτε ενδιαφερεται, αλλα αυτο δε με εμποδιζει απο το να δηλωσω πως το Get Right With God ειναι ενα απο τα σπουδαιοτερα albums της ευρυτερης industrial καταστασης. Προφανως οφειλεται στο γεγονος πως ηταν ενα απο τα πρωτα τετοια που επεσαν στα χερια μου (μαζι με το Greatest Death του BDN και το Europe After Storm του Grunt). Α ναι. Και λογω του Jesus Penis. Aσμα Ασματων.
 Απο τοτε παρακολουθω οσο μπορω τον Con-Dom και το διαθεματικο concept Control and Domination, με χαρακτηριστικη ψυχραιμια και μοναστικη εγκρατεια, αφου οι χρονικες αποστασεις μεταξυ των κυκλοφοριων του επιτρεπουν τετοιου ειδους συμπεριφορες και δεν εκβιαζουν τα ψυχαναγκαστικα μου.
 Οποτε καταληγουμε στο How Welcome Is Death, στο οποιο ο απολυτος ελεγχος και η κυριαρχια ανηκουν στο θανατο. Ο δισκος περιγραφει ανατριχιαστικα τις τελευταιες μερες μιας  υπεργηρης μεσα απο τις σκεψεις της ιδιας και των συγγενων της, αφηνoντας ανοιχτες πληγες για τα επιχειρηματα περι ευθανασιας. Οσο βουλιαζεις στους στιχους και στο artwork, συνειδητοποιεις πως ο Mike Dando μετετρεψε ενα προσωπικο βιωμα σε τεχνη που σε βαζει αντιμετωπο με εκατονταδες σκεψεις ακομα και μετα το τελος των 65 βασανιστικων λεπτων του. Συγχρονο αριστουργημα.

How Welcome Is Death CD/LP (Tesco Organisation - 2016)

09 March 2016

Genocide Organ - Obituary Of The Americas

  Εσωτερικες τριβες, ναρκοπολεμοι, επιδρομες, εμφυλιες αναταραχες, παραβιαση ανθρωπινων δικαιωματων κατα συρροη, εμπορικες αποικιοκρατιες, φανατισμος. Ναι, μιλαμε για τους Genocide Organ, οι οποιοι μετα απο χρονια στρεφουν παλι το ενδιαφερον τους προς τη Klan Kountry με το Obituary Of The Americas. 
 Ολα καλα ως εδω και με το παραπανω. Κυκλοφορησε επιτελους καινουργιο GO και θα επρεπε να ριχνω μπαλωθιες στη ταρατσα, αλλα κατι ανεξιχνιαστο με κραταει ψυχραιμο και αρνουμαι να πιστεψω πως ο δισκος δεν ειναι τοσο καλος. Οποτε θα ριξω το φταιξιμο σε μεταφυσικους παραγοντες κλιματος, διαθεσης, κακης αστρολογικης συγκυριας, ακομα και προσωπικης ανεπαρκειας στο να εκτιμησω το καλυτερο album που εβγαλαν ποτε μετα το The Truth Will Make You Free. Λεμε τωρα. Οι επομενες 200 φορες ακροασης θα ειναι κρισιμες. 

Obituary Of The Americas CD/LP (Tesco Organisation - 2016)

15 December 2015

She Spread Sorrow - Rumspringa

  Εδω και τρεις εβδομαδες ενοχλουμαι απο μια κολλημενη τριχα στο φαρυγγα μου. Πρεπει να βρισκεται στα ενδοτερα της υπερωας, στο ανωτατο σημειο του ουρανισκου, εκει που μπορω να τη νιωσω αλλα δε μπορω να τη δω. Πιθανοτατα την εχω καταπιει αφου δοκιμασα οτιδηποτε μπαινει σε ποτηρι. Κι ομως, κατα τη διαρκεια της μερας, η γλωσσα μου θα σκαλιζει συνεχως το σημειο και αν τολμησω να ξεχαστω, θα φροντισει να μου θυμισει πως εχω γινει αθελα μου ξενιστης σε ενα ξενο σωμα η εστω στην ιδεα του. 
 Υποψιαζομαι πως η Ιταλιδα Alice K. υποφερει απο κατι αντιστοιχο, κρινοντας παντα απο την εμβρυακη σταση στο εξωφυλλο του ντεμπουτου της καθως και απο τα φωνητικα, τα οποια εχουν την αιγλη απειλητικων μηνυματων σε τηλεφωνητη εικοσαετιας. Το προβλημα της αντικατοπτριζεται και στο μουσικο μερος του Rumspringa που μου θυμισε τα περασμενα μεγαλεια της Sewer Goddess και τα πιο πεσμενα μερη της Puce Mary. Οσον αφορα τη Pharmakon που αναφερει το δελτιο τυπου της Cold Spring, θα συμφωνησω, αρκει να ξυρισει πρωτα το κεφαλι της και να φαει καμμια δεκαρια τουφες.  

She Spread Sorrow - Rumspringa CD (Cold Spring - 2015)

18 December 2014

Gnawed - Feign And Cloak

 Μετα απο μια πολυετη γυρα στις γνωστες/αγνωστες εταιριες του χωρου, ο αμερικανος Gnawed βρισκει καταφυγιο στη μεγαλυτερου βεληνεκους Malignant, γεγονος για το οποιο οφειλει να χορευει καπως ετσι απο τη χαρα του. Δυστυχως, για να καλλιεργηθει ενα δημοσιο προφιλ απαιτειται αυτοσυγκρατηση απο τετοιου ειδους παρεκκλισεις, οποτε το Feign And Cloak εχει το groove ενος νεκροτομειου.
 Στο μυαλο μου, η κλιμακα 'νεκροτομειο' εχει πολλες πιθανες διακυμανσεις που παιζουν αναλογα τη κινητικοτητα του καθε δισκου. Αν λοιπον το ζενιθ ανηκει στην ακαμψια του Atrax Morgue, τοτε ο Gnawed βρισκεται σιγουρα κοντα στη νεκροφανεια του Steel Hook Prostheses, με αλληλοσυγκρουομενες λουπες να τσουλανε το κομματια προς τον αγυριστο. Οταν εμφανιζονται φωνητικα ακουγονται σαν ενα ακομα στρωμα παραμορφωσης, χωμενο μεσα στη μιξη. Η φορμουλα synth και reverb εμπλουτιζεται στο Pestilence Beholden με ενα εμμονικο ρυθμο αλα Sektor 304, δειχνοντας επιτελους τη σαπια οδοντοστοιχια του δισκου. Απολαυστε ανευθυνα με ακουστικα.

Feign And Cloak CD (Malignant Records - 2014)

Related Posts with Thumbnails