Showing posts with label Power Electronics. Show all posts
Showing posts with label Power Electronics. Show all posts

20 October 2018

Himukalt - Knife Through The Spine

Νεκροτομειο. 

  After a few releases on high estimated labels, Ester Kärkkäinen's first full-length sounds exactly like its title. Sharp, gritty and to the point.
 Her sound is a hybrid of unhinged power electronics blended with a post-mortem stench, including minimal layering, throbbing synths and obsessive loops. The heavily flanged vocals, interwined into the rotting fabric of the music, are spliced into chunks of indecipherable murmurs and visceral shrieks. Don't make a mistake though and think of Himukalt as another clone of the usual PE terrorists. This is a strictly personal and original statement, a detailed depiction of self-loathing, as Kärkkäinen is mapping her psyche in front of us, channeling her negativity into an impressive album. 

Knife Through The Spine LP (Malignant Records - 2018)

30 May 2018

Oil Thief - Colors Of Devotion

 O καταλογος της Total Black εχει μπερδεψει την βιοποικιλοτητα με τo συμφυρμο, καθως παραπαιει μεταξυ post-Prurient electronics, HNW και techno, με μοναδικη κατευθυντηρια γραμμη τη συγκεχυμενη αισθητικη πολλαπλων ανοιχτων tabs στο browser. Με τη σειρα τους, τα projects του roster αντανακλουν αυτη τη συμπεριφορα, οπως στην περιπτωση του Oil Thief που ενω με ειχε εντυπωσιασει με το ομολογουμενως καλο Obsolescence & Monality του '15, εδω μου τα κανει ψιλοσκατα. 
 Λεω "ψιλο" λογω του μεταβατικου χαρακτηρα των κασετων, που συνηθως σηματοδοτουν το περασμα απο τη μια επισημη κυκλοφορια στην επομενη, οποτε το Colors Of Devotion εχει το αλλοθι του format. Αυτο δεν σημαινει πως δεν εχει γινει sold out με το καλημερα, ουτε πως δεν θα αρεσει, ειδικα στους fans του Prurient επι Through The Window και Dial B For Beauty. Το μονο που λεει ειναι πως προφανως εχω γερασει και οταν ακουω κατι τετοιο, κανω Tron facepalm οπως μου υποδεικνυει το εξωφυλλο της κασετας. 

 Please reissue Obsolescence & Monality on LP.

Colors Of Devotion CS (Total Black - 2018)

01 March 2018

Mania - Little Pieces Of Violence

 Ενος λεπτου σιγη στη μνημη των δισκων που δεν ακουστηκαν εγκαιρα για να σταθουν διπλα στα καλυτερα της χρονιας. 

 Keith Brewer shows us once more how shit's gets done. As always, Mania's approach is way more freeform than your average power electronics fare, yet it possesses a unique sense of composition behind all the layering of junk metal and sudden burst of anger to be shelved next to the harsh noise crowd. When the chaos is cleared, you can hear the negative space around the edges that builds tension, without a release, even when these Little Pieces Of Violence escalate to their full form. Excellent stuff. 

Little Pieces Of Violence CD (Phage Tapes - 2017)

23 February 2018

Bizarressmania - II

"You are here for science and the comfort of our heroic soldiers. Your life as leeching parasite on the German Reich has placed you high on the list of undesirables. However, here you will be given the opportunity to be useful to the Fatherland and the honour to be of service to its glorious pursuit of its final victory. You will find that you'll be expected to show your gratitude with your complete and immediate obedience to orders. Hesitation or refusal to perform any task assigned to you will be considered a rebellious act and appropriate punishment will follow."

- taken from the film SS Camp 5: Women's Hell - 

II CD/LP (Freak Animal - 2018)

10 January 2018

Grunt - Castrate The Illusionist

 Choir Of Corpses 
If only they could have been able to grasp
what it meant to bow down in front of virtues of modern ideals
former ivory towers transformed into reeking piles of feces.

Embracing the enemies
drift and mutate into service of new religion
finding delights in the most loathsome things
furtherance of own personal hell.

Choir of corpses unable to see their own reality
that waits only few steps ahead
singing the hymns of new religions of man.

Howling with broken voices, smiling with fractured jaws
sacrifices never too great - Lure of collective martyrdom.

Castrate The Illusionist CD/LP (Freak Animal - 2018)

12 February 2017

Scatmother - Flowers Of Maltreatment

 Οσο η Filth And Violence ξεγενναει projects με τετοια ονοματα, υπαρχει ελπιδα. Δεν εχω ιδεα για ποιο ακριβως πραγμα, παντως υπαρχει. Τα εχουμε αναγκη, ακομα και αν δεν τα ακουσουμε ποτε. Θετουν σοβαροτατο αντιλογο απεναντι στο οτιδηποτε, χωρις καν να το επιδιωκουν. Οποτε ακουμε φανατικα Scatmother καθως κανουμε τα κυριακατικα ξεσκονισματα, ενω παραλληλα γαμωσταυριζουμε προς καθε κατευθυνση.

 Scatmother belongs in the most depraved part of power electronics, the part that challenges your ideas and taboos unapologetically. The kind of PE I really like. Their Filthy and Violent sophomore is a mostly mid-ranged assault, based around heavily distorted synths, shouty vocals and the usual porn/military/you know the drill samples, while avoiding hooks and values that one might consider as entertaining like the plague. They are named Scatmother, what did you expect. 

Flowers Of Maltreatment CD (Filth And Violence - 2016)

08 September 2016

Ligature - Paradise

 Απο τον καιρο που ο Prurient εξομαλυνε τη θεματολογια ενος πολυ μεγαλου μερους της φασουλας, βλεπω στα δελτια τυπου εκφρασεις οπως "analog warmth", "distant memories", "melancholic industrial electronics" παρεα με κανα τετραστιχο καταραμενης ποιησης που πριν δεκα χρονια θα συναντουσαμε μονο στα αδυτα εφηβικου δωματιου. Φυσικα η ενδοσκοπηση δεν ειναι κατι καινουργιο στα power electronics, ομως η ιστορια εχει δειξει πως θα συμβει μετα απο πολυετες καφριλικι, οταν ο θυμος εξαντληθει και γινει απογοητευση, οπως για παραδειγμα στο Hole In The Heart των Ramleh. Τωρα οι πιτσιρικαδες ξεπερνουν αυτο το σταδιο αναλογα με τη καταναλωση bandwidth στο bandcamp της Strange Rules, για να κυκλοφορησουν τη πρωτη τους κασετα με τιτλο The Tears Of Endless Summer η τελος παντων κατι τοσο ευφανταστο.
 Αυτος ηταν και ο λογος που σταθηκα επιφυλακτικα απεναντι στο Paradise του Ligature. Περιμενα tumblr electronics και εξεπλαγην ευχαριστα οταν ακουσα πως ο Αμερικανος δινει μεγαλη προσοχη στο κενο μεταξυ συρμου και αποβαθρας. Οσο οι εναλλαγες μεταξυ synth και λαμαρινας γινονται ολοενα και πιο πυκνες, το μπερδεμα του ακροατη επιδεινωνεται. Δεν ξερει αν πρεπει να σπαστει η να πεσει. Παντως κατι κατι τετοιο θα εβγαζε ανετα ο John Mannion στην Posh Isolation. Κατεβαζετε με τις ευχες μου.    

Paradise 2xCS (Clandestine Compositions - 2016)

21 August 2016

Concrete Mascara - Perennial Disappointment

 Οσο οι Concrete Mascara βολοδερνουν απο εταιρια σε εταιρια, τοσο μου φαινεται πως ταυτοχρονα οικειοποιουνται τον ηχο του καθε label. Για παραδειγμα το live και το εφταιντσο στη Filth & Violence ηταν τιγκα βρωμια και κασετιλα, το cd στην Corrosive Art ειχε μια ελαφρια industrial κλιση, ενω το Perennial Disappointment δανειζεται για σαραντα λεπτα τον widescreen ηχο της Malignant. Στο περιπου.
 Επειδη ομως μιλαμε για power electronics και μαλιστα αμερικανικο, καλο θα ηταν να αναφερω πως η σκηνη μαστιζεται απο τα συγκεκριμενα φωνητικα, αυτα με το προφανεστατο hardcore παρελθον. Εγω δεν τα μπορω, με ελαχιστες εξαιρεσεις (D E A T H P I L E) που αμφιβαλλω αν εχουν ουσιαστικη διαφορα. Δικες μου μαλακιες, μη δινετε σημασια. Σημασια εχει πως ακουσα τρεις-τεσσερις φορες το αλμπουμ, δεν το εκλεισα στη μεση, ουτε εβρισα την ωρα και τη στιγμη, οποτε ωραια που' ναι η Κυριακη μα να 'ταν πιο μεγαλη. 

Perennial Disappointment CD (Malignant Records - 2016)

07 August 2016

Con-Dom - How Welcome Is Death To I Who Have Nothing More To Do But Die

  Δε με ρωτησε κανεις, ουτε ενδιαφερεται, αλλα αυτο δε με εμποδιζει απο το να δηλωσω πως το Get Right With God ειναι ενα απο τα σπουδαιοτερα albums της ευρυτερης industrial καταστασης. Προφανως οφειλεται στο γεγονος πως ηταν ενα απο τα πρωτα τετοια που επεσαν στα χερια μου (μαζι με το Greatest Death του BDN και το Europe After Storm του Grunt). Α ναι. Και λογω του Jesus Penis. Aσμα Ασματων.
 Απο τοτε παρακολουθω οσο μπορω τον Con-Dom και το διαθεματικο concept Control and Domination, με χαρακτηριστικη ψυχραιμια και μοναστικη εγκρατεια, αφου οι χρονικες αποστασεις μεταξυ των κυκλοφοριων του επιτρεπουν τετοιου ειδους συμπεριφορες και δεν εκβιαζουν τα ψυχαναγκαστικα μου.
 Οποτε καταληγουμε στο How Welcome Is Death, στο οποιο ο απολυτος ελεγχος και η κυριαρχια ανηκουν στο θανατο. Ο δισκος περιγραφει ανατριχιαστικα τις τελευταιες μερες μιας  υπεργηρης μεσα απο τις σκεψεις της ιδιας και των συγγενων της, αφηνoντας ανοιχτες πληγες για τα επιχειρηματα περι ευθανασιας. Οσο βουλιαζεις στους στιχους και στο artwork, συνειδητοποιεις πως ο Mike Dando μετετρεψε ενα προσωπικο βιωμα σε τεχνη που σε βαζει αντιμετωπο με εκατονταδες σκεψεις ακομα και μετα το τελος των 65 βασανιστικων λεπτων του. Συγχρονο αριστουργημα.

How Welcome Is Death CD/LP (Tesco Organisation - 2016)

18 June 2016

Ottis In The Woods - s/t

  Δε ξερω κατα ποσο ο εξω κοσμος χρειαζεται ακομα ενα power electronics project που να αντλει εμπνευση απο το βιο και τη πολιτεια του ταδε serial killer, παντως ο δικος μου κοσμος κατι τετοια τα εχει αναγκη κατα τις κρισιμες στιγμες του 'τι σκατα να ακουσω'. Γι' αυτο καλωσοριζω στη ζωη μου τον Ottis In The Woods και το ομωνυμο ντεμπουτο του στη Filth & Violence. 
 Το project προτιμαει να παραμεινει ανωνυμο και δε θα του χαλασω το χατιρι ψαχνοντας να βρω ποιος καμμενος εκατσε και επλεξε το εγκωμιο του Ottis Toole. Ηχητικα παντως το πραμα παει προς Taint και Skin Crime, δηλαδη προτιμηση στις κατωτερες κλιμακες μπιχλας με τιγκα φυσημα κασετας και βορβορωδη μπασα. Redneck electronics λοιπον με 75 IQ, τασεις κανιβαλισμου και χαλασμενα δοντια. 

Ottis In The Woods CD (Filth & Violence - 2016)

03 June 2016

Sutcliffe Jügend - Offal

Cleave
Here it is, the unflattering truth
Here I fucking am
This is me
Too scared to bare the truth
Too scared bare the one part of me
That'll leave me naked and vulnerable
At your feet
Exposed
The words you're too naive to hear
Too dumb to understand
Too prejudiced to fucking accept
Language is the failure
Dying as we speak
Sucked in and vomited out
Dead on my lips
Taboo and self deceit
Entwined and ingrained
A sexless liberalism
A non violent epitaph
Your compulsion to inhabit a world in which I do not
belong
You beg for degradation
But it's my degradation
It's my fall to this filthy fuck world
You long for me to cut away your dignity
I comply
I hack off your arms
My venus
My beautiful lover
Cloven
Cleave my fatty fort blood clotted heart in two
Oblique metaphor?
Hidden meaning?
Half truth?
Fantasy?
Mirror?
"I try to fuck your lifeless body
Ι know what I have become
I know that I am truly fucked from this moment
This I can never return to whatever was before
I slide my cock inside
I look up to see your family watching
Not daring to breathe
What unholy beast I have become
Death fornicator
Watch me fail
Watch me degrade your memory of her
Watch me destroy myself here
I don't stop, I can't
I'm too scared of what is to come when I stop
Even when I come, I continue
Delaying the inevitable
When I do finish, I become nothing
I am nothing
No longer in the moment of the infinite void
I return mortal
Nothing"
Cleave

Offal CD/LP (Cold Spring - 2016)

25 April 2016

FFH - Symbol To Be Forgotten

 Σε μια σπανιοτατη αποκλιση απο την ασφαλεια της Hospital Productions, ο Αμερικανος Richard Dunn φαινεται να εχει απογαλακτιστει πληρως απο το μητρικο label εφοσον εκανε sold out μεσα σε μερικες ωρες μεσω της No Rent Records.  Το Symbol Το Be Forgotten αποτελει τη δισκογραφικη επιστροφη του FFH μετα απο 3 χρονια απουσιας, χωρις ομως να διαθετει την αυτοπεποιθηση που συνηθως συνοδευει τη καλλιτεχνικη χειμερια ναρκη. Αυτο ειναι μακραν το λιγοτερο παρτα υλικο που εχω ακουσει απο το τυπο, μαζι με τη συμμετοχη του στη συλλογη Around The Dragon's Broken Neck.
 Η κασετα πλησιαζει τα power electronics πλαγιως, με την ατμοσφαιρικοτητα που εμφανιζεται οταν γινει πληρης παροχετευση του παθολογικου υγρου της σκατοσυνης απο τον οργανισμο. Εκει που ο θυμος δινει τη θεση του στην απογοητευση και αμεσως μετα ακολουθουν τα αλλα, στα οποια δεν εχει φτασει ακομα ο FFH, αλλα ξερω πως αυτο ειναι μονο θεμα χρονου.

Symbol To Be Forgotten CS (No Rent Records - 2016)

20 April 2016

V/A - Field Tales


 Η τεχνη της industrial συλλογης τεινει να εκλειψει, εφοσον δεχτουμε εκ προοιμιου πως industrial συλλογη θεωρειται αυστηρα και μονο κυκλοφορια βεληνεκους Neuengamme, War Against Society, Sex & Bestiality, Hated Perversions, Listen And Die και ολες αυτες που γουσταρει ο Mr. Schwarz, ενω οι ιδιοι οι δημιουργοι πιθανοτατα να εχουν ξεχασει την υπαρξη τους. Μιλαω για συλλογες με συγκεκριμενο οραμα που βαζει σε πλαισιο την επιμερους καυλα του καθε συμμετεχοντα και οχι label samplers και ξεπλυματα. 
 Καλο θα ηταν να μπει στη λιστα και η Field Tales. Αλλωστε τσεκαρει ολα τα κουτακια που εχω στο μυαλο μου για κατι τετοιο. Εξαιρετικο tracklisting με τεραστια ονοματα στα ντουζενια τους, αισθητικη που δε μενει κολλημενη στα 80s, τιμη στο discogs που δεν ειναι απαγορευτικη αλλα δε θα την επαιρνες και ΤΩΡΑ και μια Hospital Productions στα πιο trve της. Απολαμβανουμε ανευθυνα. 

Field Tales 3xCS (Hospital Productions / Peel Back The Sky - 2002)

27 March 2016

Puce Mary - The Spiral

Το Corrupted Delights στηριζει Frederikke, επειδη παραμενει συνεπεστατη στο ειδος που υπηρετει, ασχετα και αν οι πιο κακεντρεχεις θεωρουν πως εχει ταμπλεροποιησει την αισθητικη των power electronics. Ας ειναι. Οσο και να με μπριζωνουν οι φωτοτυπιες με τους serial killers εχω ψιλοβαρεθει, οποτε μια ροζ εξωφυλλαρα με ενα εκπληκτικο περιεχομενο ειναι παραπανω απο ευπροσδεκτη.
 Το Spiral περιελισσεται ανοδικα γυρω απο το προπερσινο Persona, αλλα στο δρομο του μοιραζεται καποιους κοινους τιτλους με το Masks Are Aids, χωρις αυτο να σημαινει πως κανει αχρειαστο revisiting. Εδω, η Puce Mary παιζει σχεδον industrial, με αποκορυφωμα το φλεμα του The Actor και τα βαρελια του (εντελως Atrax Morgue τιτλοφορημενου) Slow Agony Of A Dying Orgasm. Ειμαι παρα πολυ ενθουσιασμενος. Φερτε κι αλλα ροζ εξωφυλλα, βαλτε χαρωπα ελεφαντακια να παιζουν ακορντεον, δε με νοιαζει. Αρκει να συνοδευονται απο τετοιους δισκους. 

The Spiral LP (Posh Isolation - 2016)

19 February 2016

Bizarre Uproar - Dekadenz

 "If rape or arson, poison or the knife
has wove no pleasing patterns in the stuff
of this drab canvas we accept as life -
It is because we are not bold enough!"

- The Flowers Of Evil, Charles Baudelaire - 

Dekadenz CD (Filth & Violence - 2016)
Related Posts with Thumbnails
;