19 October 2016

Tanz Ohne Musik - Infinity

 Το Infinity γκαριζει Galakthorrö. Για να γινω πιο ακριβης, ο κυριος και η κυρια Arafna προτιμησαν να κυκλοφορησουν το δισκο του Ρουμανου Dan Serbanescu απο το να του κανουν μηνυση για καταπατηση πνευματικων δικαιωματων. Αλλωστε δεν θα μπορουσαν να στειλουν στα δικαστηρια μια ερωτικη εξομολογηση στον ηχο της εταιριας τους.
 Στις πρωτες ακροασεις, η ομοιοτητα ηταν πολυ ενοχλητικη. Σε σημειο ξενερωματος. Προσπαθουσα να βρω που τελειωνουν οι November Növelet και που αρχιζουν οι Tanz Ohne Musik, αν στο μεσοδιαστημα δεν πεταγονταν στιγμες απο το Butterfly και το You. Και ενω η ενοχληση συνεχιζοταν, βρηκα εκει μεσα μια γοητευτικη (angst) pop ταση που λειπει απο τους προαναφερθεντες η μαλλον ειναι πιο καλοκρυμμενη. Τελικα κατεληξα να ακουω το Infinity συνεχως, σε σημειο που μουρμουραω τους αφελεστατους στιχους του καθως εκτελω τις καθημερινες λειτουργιες του αυτοματου πιλοτου μου. 

Infinity CD/LP (Galakthorrö - 2016)

14 October 2016

Broken English Club - Myths Of Steel And Concrete

 Με τιτλο που κλεινει το ματι σε ολοκληρο το industrial συνεχες και εξωφυλλο που θα μπορουσε να θυμιζει τη κλασσικη performance του Joseph Beuys αν τη παρακολουθουσες με σοβαροτατη βλεφαροπτωση απο εξωφρενικα μεγαλη αποσταση, το Myths Of Steel And Concrete εγκαινιαζει ολοσωστα το label του Broken English Club, δειχνοντας με το καλημερα τις προθεσεις του. 
 Το ομωνυμο κομματι υποτιθεται πως απευθυνεται στα clubs, αλλα ειλικρινα δεν ξερω πως μπορει καποιος να χορεψει κατι τετοιο, εκτος και αν οι επιληπτικες κρισεις εχουν αφομοιωθει απο τη κινησιολογια του μεσου θαμωνα του Berghain. Κομματαρα. 
 Το b-side ειναι μια ανεκφραστη ιλουστρασιον ψοφολογια με τον Oliver Ho να λεει τα δικα του πανω απο ενα drone μεσαιας σκατοσυνης. Με περισσοτερα ritual τουμπανα θα τρεχαμε και δεν θα φταναμε. Τωρα λεμε οκ και ξαναβαζουμε το πρωτο κομματι.  

Myths Of Steel And Concrete 7" (Death & Leisure - 2016)

13 October 2016

ANTIchildLEAGUE - Holy Ghost

 "Εἶπε δέ Μαριάμ πρός τόν ἄγγελον· πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεί ἄνδρα οὐ γινώσκω; Καί ἀποκριθείς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπί σέ καί δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διό καί τό γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱός Θεοῦ."

- Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο 1:34-1:35 - 

Holy Ghost CD (Hagshadow - 2016)

10 October 2016

Masonna - Open Your Cunt

 Οσο οι Rolling Stones μπαινουν στην ιδια προταση με τον Masonna, τοσο αυτο το blog εχει νοημα υπαρξης. Οποτε καντε ενα διαπλατο 'Α' και ακουστε δεκα καθολου Cool, Calm & Collected αποδοσεις της Brian Jones περιοδου. 
 Τo Open Your Cunt δεν διατηρει ιχνος απο τις αυθεντικες εκτελεσεις, ομως προερχεται απο εναν ειλικρινη fan, οποτε ξεμπερδευουμε με την ιδεα πως προκειται για ακομα μια industrial εικονοκλαστικη κινηση. Τοτε ο Yamazaki ειχε βαλει στο στοχαστρο του τις Bananarama και τη Madonna, αρα εκτος απο το ταλεντο του στην υπερκαφριλα, σιγουρευομαστε και για το εξαιρετικο μουσικο του γουστο. Time is on his side. 

Open Your Cunt CS (Beast 666 Tapes - 1989)

08 October 2016

Sigtryggur Berg Sigmarsson - Wondrous Intermission

 Με μοναδικο κριτηριο καποια περασματα των Stilluppsteypa απο το σκληρο δισκο, καθως και τα κολλητιλικια της μπαντας του Sigmarsson με τον Andrew MacKenzie των Hafler Trio, οι προσδοκιες μου για το Wondrous Intermission ειχαν σαφη προσανατολισμο προς drone και σουρεαλοκολαζ γωνια, κατι που θα ηταν απολυτως ευπροσδεκτο αν η τελευταια κασετα του Ισλανδου δεν εφτανε σε κατι πολυ πιο Μεγαλο.
 Οι αναλογιες που πρεπει να χρησιμοποιησω -χωρις να γινω υπερβολικος- θα ειναι βεληνεκους Gavin Bryars και William Basinski, ειδικα για το επιτευγμα της πρωτης πλευρας που θαβει σταδιακα μια τριμελη ορχηστρα κατω απο λουπες και field recordings χωρις ομως να χανει την μουσικοτητα του, ακομα και οταν τα εφε παρουν το πανω χερι.
 Στη δευτερη πλευρα, ο Sigmarsson κραταει τις εξελιξεις στο μινιμουμ, με φωνητικες φρασεις και βομβωδη εγχορδα που θα μπορουσαν να μπουν καλλιστα στα Voice Series του Hafler Trio. Θερμο χειροκροτημα. 

Wondrous Intermission CS (Coherent States - 2016)

03 October 2016

Your Pretty Face Is Going To Hell


 Θα χρειαστει να δανειστω το motto των Coum Transmissions για να περιγραψω το τι θα γινει στο Boiler, την Τεταρτη, 5 Οκτωβρη, απο τις 21.00 και μετα. The greatest human catastrophe since Adam had a hard on. Οσοι λειψουν ειναι αξιοι της μοιρας τους. Υποσχομαι το ιδιο και σε αυτους που θα παρευρεθουν. 

Υ.Γ. H αφισαρα οπως παντα ειναι δημιουργημα του Brittle.

28 September 2016

Lustmord - Dark Matter

 Καπου μεσα στα αδυτα των internets, υπαρχει ενα dark ambient review generator που δεν εχω ανακαλυψει ακομα. Εκει, ο επιδοξος reviewer συμπληρωνει ενα και μονο υποχρεωτικο πεδιο. Το ονομα του project. Απο κει και περα, ο αλγοριθμος γεμιζει τρεις παραγραφους με παπατζες για μαυρες τρυπες, ζοφερες ατμοσφαιρες, καταχνιες, μαυριλες και ανεξερευνητα ηχοτοπια. Εχω γραψει και γω ανα καιρους τετοιες μαλακιες και φυσικα η επισκεψιμοτητα ανεβηκε. Λολ. Τα σχολια των αναγνωστων ειναι εξισου προβλεψιμα, που με ολοσωστη χρηση της γραμματικης και του συντακτικου θα συγχαρουν  τον γραφοντα για το εξαιρετικο του γουστο και οι ακομα πιο πσαγμενοι θα πεταξουν κανα αρχαιοελληνικο quote γιατι ετσι. Δηλαδη δεν μπορω να φανταστω εκει μεσα καποιο σχολιο τυπου "kala e, gamhses manmu" αν και θα το ηθελα τοσο πολυ.
 Οποτε καταλαβαινετε τι εχει να γινει με την επισημη κυκλοφορια του καινουργιου Lustmord σε δυο μερες. Θα πηξουμε στις σκιαγραφησεις δυναμικων αντιθεσεων, στις επεκτασεις της φορμας και στους ωκεανους εμπνευσης. Και ειναι κριμα επειδη το Dark Matter xynei psyxes gamw th panagia mou.

Dark Matter CD (Touch - 2016)

27 September 2016

The Caretaker - Everywhere At The End Of Time

"Time moves in one direction. Memory in another. We are the strange species that constructs artifacts intended to counter the natural flow of forgetting."
- William Gibson -

Everywhere At The End Of Time LP
(History Always Favours The Winners - 2016)

24 September 2016

Croatian Amor - Love Means Taking Action

  Απο σημερα μπορουμε να μιλαμε για τον Croatian Amor με τον ιδιο τροπο που μιλουσαμε για τον Oneohtrix Point Never η για οποιοδηποτε αλλο project ξεκινησε μια ελαφρως obscure καριερα με μικρο αλλα φανατικο κοινο για να καταληξει στα Facts και τα Pitchforks αυτου του κοσμου, χωρις να αραιωσει την αρχικη φορμουλα. Το ζουμι παραμενει το ιδιο, με μονες αλλαγες την διεκδικητικοτητα του τιτλου σε σχεση με τις passive-aggressive αοριστιες του προσφατου παρελθοντος καθως και τον γυαλισμενο ηχο, προιον καποιου φυσιολογικου studio με απειρα κουμπια που τελικα κανουν κατι και οχι της posh κρεβατοκαμαρας του Rahbek.    
 Παντως ο Oneohtrix δεν αναφερθηκε τυχαια πιο πανω. Τηρουμενων των αναλογιων, το Love Means Taking Action ειναι το Returnal του Croatian Amor, δηλαδη μια φιλοδοξη κυκλοφορια μεγαλυτερου προφιλ που θα κρινει αν ο LR μπορει να δεκαπλασιασει το ακροατηριο του, χωρις να διωξει αυτους που πριν δυο χρονια του εστειλαν γυμνες selfies για να αποκτησουν το Wild Palms. 

Love Means Taking Action CD/LP (Alter/Posh Isolation - 2016)

21 September 2016

Atrax Morgue's Mörder Machine - s/t

 Η αυτοχειρια στο χωρο των τεχνων εχει αποκτησει μια υπερφυσικη διασταση που ανηκει στο απυροβλητο, σηκωνει στις πλατες της τονους συζητησης και εχει ρομαντικοποιηθει χιλιαδες φορες απο τους δημιουργους που ενιωσαν πως το Last Exit For The Lost ειναι η υστατη διεκδικηση ελευθεριας. Στο μεταξυ, το κοινο περιμενει στη γωνια για να καταβροχθισει καθε αδυναμια που προεξεχει απο την ισχνη φιγουρα του Χ και κυριως Ψ καλλιτεχνη, ετσι ωστε να επιβεβαιωσει με διεστραμμενο τροπο το γουστο του.
 H μουσικη μυθιστορια λοιπον κραταει μια πολυ ξεχωριστη θεση για τους ιδανικους αυτοχειρες της, που εξαργυρωνεται σε προσωπολατρεια και ψηφιακα επεξεργασμενες επανακυκλοφοριες, οποτε ενα καλαισθητο κουτι με τα δυο albums του Marco Corbelli ως Mörder Machine καθως και κατι ακυκλοφορητα Atrax Morgue, εξυπηρετει δυο σκοπους. Για αρχη, φερνουν σε οοοοολους εμας την ευκαιρια να αποκτησουμε δυο απιστευτες δισκαρες ψοφολογιας και θανατιλας, αγκαζε με τα πιο αδεια κομματια που εχω ακουσει ποτε απο τον Ιταλο. Για να καταλαβετε, το Exterminate μπροστα τους ακουγεται σαν Goblin. Δευτερον, αυτες οι εκφρασεις αγιοποιησης ριχνουν κι αλλο χωμα πανω στον Corbelli, οποτε μπορουμε να θεωρησουμε πως και οι δυο πλευρες ειναι χαρουμενες. Yolo δηλαδη.

Y.Γ. Εδω οφειλω να ευχαριστησω την Ελενη για το πιο Happy Birthdeath δωρο στον κοσμο και εσεις εμενα που ριπαρισα την ολη κατασταση, αλλα χωρις το DVD. Eχουμε και δουλειες. 

Atrax Morgue's Mörder Machine 3xCD & CS (Old Europa Cafe - 2016)

16 September 2016

Maaaa - Abhorrence And Dismay

  Διανυω μια περιοδο συνειδητης αποφυγης προβληματισμων, σκεψεων και δευτερων αναγνωσεων, οποτε το soundtrack του τελευταιου καιρου ανηκει στους Ramones και στο Back To Mono του Phil Spector. Στεγνα και ομορφα. Ετσι, οταν ο αξιοτιμος φιλος του blog, Maxaplentis προτεινε στο chatbox το Abhorrence And Dismay, εκανα πως δεν το ειδα και συνεχισα να φωναζω ONE-TWO-THREE-FOUR.
 Σε ανυποπτο χρονο, ο δισκος κατεβαινει για να καταναλωθει στα γρηγορα, ισα-ισα για να ευχαριστησω ευγενικα. Ειχα ξεμεινει στο προηγουμενο δισκο των Maaaa, οπου το αντρογυνο επαιζε καθαροαιμο pedal noise, ενα αυτοκινητιστικο σε λουπα με διαπεραστικο mastering. Σημερα, εχω την εντυπωση πως το project διανυει περιοδο συνειδητου προβληματισμου, σκεψεων και δευτερων αναγνωσεων, με τις εκρηξεις τους να ειναι μετρημενες και τοποθετημενες σε ενα πλαισιο που θα ονομαζα post-industrial αν το timing της συναντησης μας ηταν πιο συγχρονισμενο. Σιγουρα με κερδισε, σιγουρα θα το ξανακουσω με την πρεπουσα διαθεση, τωρα ομως Today Your Love, Tomorrow The World.

Abhorrence And Dismay CD/CS (Triangle - 2016)

08 September 2016

Ligature - Paradise

 Απο τον καιρο που ο Prurient εξομαλυνε τη θεματολογια ενος πολυ μεγαλου μερους της φασουλας, βλεπω στα δελτια τυπου εκφρασεις οπως "analog warmth", "distant memories", "melancholic industrial electronics" παρεα με κανα τετραστιχο καταραμενης ποιησης που πριν δεκα χρονια θα συναντουσαμε μονο στα αδυτα εφηβικου δωματιου. Φυσικα η ενδοσκοπηση δεν ειναι κατι καινουργιο στα power electronics, ομως η ιστορια εχει δειξει πως θα συμβει μετα απο πολυετες καφριλικι, οταν ο θυμος εξαντληθει και γινει απογοητευση, οπως για παραδειγμα στο Hole In The Heart των Ramleh. Τωρα οι πιτσιρικαδες ξεπερνουν αυτο το σταδιο αναλογα με τη καταναλωση bandwidth στο bandcamp της Strange Rules, για να κυκλοφορησουν τη πρωτη τους κασετα με τιτλο The Tears Of Endless Summer η τελος παντων κατι τοσο ευφανταστο.
 Αυτος ηταν και ο λογος που σταθηκα επιφυλακτικα απεναντι στο Paradise του Ligature. Περιμενα tumblr electronics και εξεπλαγην ευχαριστα οταν ακουσα πως ο Αμερικανος δινει μεγαλη προσοχη στο κενο μεταξυ συρμου και αποβαθρας. Οσο οι εναλλαγες μεταξυ synth και λαμαρινας γινονται ολοενα και πιο πυκνες, το μπερδεμα του ακροατη επιδεινωνεται. Δεν ξερει αν πρεπει να σπαστει η να πεσει. Παντως κατι κατι τετοιο θα εβγαζε ανετα ο John Mannion στην Posh Isolation. Κατεβαζετε με τις ευχες μου.    

Paradise 2xCS (Clandestine Compositions - 2016)

30 August 2016

Sewer Election - Wreck

 Μεχρι σημερα, η καριερα του Sewer Election χωριζεται σε δυο περιοδους. Η στροφη μαλιστα ηταν τοσο κραυγαλεα που το discogs θα επρεπε να τις χωρισει σε προ και μετα Bristning. Ναι, τοσο πολυ. Η προ Bristning περιοδος λοιπον χαρακτηριζοταν απο μονοχνωτες χαρσιλες που ετειναν προς το wall και δεν μου ειπαν πολλα, εκτος απο το Sex/Death και τους εγκληματικα υποτιμημενους Edwige. Στη δευτερη περιοδο, ο Dan Johansson ξεκινησε διαδικασια αφαιρεσης. Αδειασε το τοπιο απο τα πεταλια, αφηνοντας πισω μονο field recordings, μπουκωμενες λουπες, κατι junk metal απο το πλησιεστερο σιδηρουργειο και μια αισθηση συμμετοχης σε ενα no-fi αξιονιστικο δρωμενο που δεν θα επρεπε να βρισκεσαι με τιποτα εκει, αλλα ψοφας για κατι τετοια, οποτε καταφερνεις να μπεις με το ζορι. Στο τελος δεν περνας και πολυ καλα. Παντως το θυμασαι για την υπολοιπη ζωη σου. Για να διαπιστωσουμε το μεγαλειο, ξανακουμε το Vidoppna Sar.
 Αν λαβετε σοβαρα υποψη τις παραπανω ακαταληπτες σκεψεις, τοτε αυτοματως θεωρειτε πως το Wreck ηχογραφηθηκε σε μια κριση παλιμπαιδισμου. Τιποτα το κατακριτεο σε αυτο, αρκει να συμβαινει μια στο τοσο και οχι κατα συρροη. Αλλωστε ο Σουηδος εχει κανει τοσα βηματα μπροστα, που ενα ελαφρυ τρεκλισμα προς τα πισω μπαινει στη σφαιρα του γοητευτικου. Tου macronymph-ικα γοητευτικου. 

Wreck CD (Triangle - 2016)

24 August 2016

The Gerogerigegege - Night

 Ανα καιρους το Corrupted Delights εχει φιλοξενησει περιπτωσεις που χαρακτηριστηκαν weirdo λογω βιασυνης/ελλειψης λεξιλογιου/παιδειας/φαντασιας. Στο ιδιο καζανι εριξα επιτοπιες ηχογραφησεις εξορκισμων και γλωσσολαλιας, σαμανιστικες τελετες, χριστιανικο exploitation ψυχεδελειας, γητευτες φιδιων, παστορες που κατηγορουν τον Billy Joel και τη Madonna για σατανολατρεια, field recordings απο τη Jonestown και γενικα δισκους που δεν μπορω να καταταξω καπου μουσικα, παρα μονο εννοιολογικα. Αν μη τι αλλο στηριζουμε, λαθος, προσκυναμε τη καθε μορφη αποκλισης φροντιζοντας να την διοχετευσουμε σε οσο πιο πολλους σκληρους δισκους γινεται.
  Ομως μπροστα στο Night, ολα τα παραπανω ακουγονται σαν το πιο αποστειρωμενο Top 40. Σαν το Mary Had A Little Lamb διασκευασμενο απο τη Celine Dion η σαν το Χριστος Ανεστη απο τον Engelbert Humperdinck. Σε αυτο το εφταιντσο, ο Yamanouchi χεζει στη μαπα τη μουσικη, την αντιμουσικη, το format της, το label, την τεχνη, την αντιτεχνη, αλλα πανω απο ολα τους ιδιους τους ακροατες του. Και οταν λεω χεζει, το λεω κυριολεκτικα. Η πρωτη πλευρα ξεκιναει με το χαρακτηριστικο WAH-TOO-SEE-FO για να καταληξει σε μια ηχογραφηση ενος τυπου που κανει ακριβως αυτο. Στη δευτερη πλευρα υποτιθεται πως ακουμε τις αντιδρασεις ενος δεκτη στοματικου σεξ, αλλα αμα δεν το διαβαζα δεν θα το καταλαβαινα ποτε. Και ολα αυτα στην Ant-Zen. Αυτο και αν ειναι weirdo. 

Night 7" (Ant-Zen - 1993)

21 August 2016

Concrete Mascara - Perennial Disappointment

 Οσο οι Concrete Mascara βολοδερνουν απο εταιρια σε εταιρια, τοσο μου φαινεται πως ταυτοχρονα οικειοποιουνται τον ηχο του καθε label. Για παραδειγμα το live και το εφταιντσο στη Filth & Violence ηταν τιγκα βρωμια και κασετιλα, το cd στην Corrosive Art ειχε μια ελαφρια industrial κλιση, ενω το Perennial Disappointment δανειζεται για σαραντα λεπτα τον widescreen ηχο της Malignant. Στο περιπου.
 Επειδη ομως μιλαμε για power electronics και μαλιστα αμερικανικο, καλο θα ηταν να αναφερω πως η σκηνη μαστιζεται απο τα συγκεκριμενα φωνητικα, αυτα με το προφανεστατο hardcore παρελθον. Εγω δεν τα μπορω, με ελαχιστες εξαιρεσεις (D E A T H P I L E) που αμφιβαλλω αν εχουν ουσιαστικη διαφορα. Δικες μου μαλακιες, μη δινετε σημασια. Σημασια εχει πως ακουσα τρεις-τεσσερις φορες το αλμπουμ, δεν το εκλεισα στη μεση, ουτε εβρισα την ωρα και τη στιγμη, οποτε ωραια που' ναι η Κυριακη μα να 'ταν πιο μεγαλη. 

Perennial Disappointment CD (Malignant Records - 2016)

Related Posts with Thumbnails
;