07 December 2018

Senyawa - Sujud

   Ο δισκος που περιμενα απο τους Corrupted, αλλα δεν.

 Sujud opens with a guttural incantation that repeats 666 times "Tanggalkan Di Dunia" which means UNDO THE WORLD in Indonesian. I shouldn't have to say more, but some of you are really picky, so I'll try to elaborate, as much as my deep knowledge and penetrative expertise of Indonesian psychedelic avant doom allows.
 Senyawa are a duo that share the ingeniosity of Corrupted at their prime, the sheer volume of early Swans, the exorcist blues of Phurpa and the psych folk mantras of Alexander Tucker if he was born in Yogyakarta, via a love for overamplified self-built stringed instruments with their own wtfness. You just can't believe that there are actually only two dudes behind this wall of Sleep (as in the band, not the act I wanna commit myself to, while I listen to anything SunnO))) released after their Black album) until you check their pic on the album's back cover, chillin' like a villain, instead of eating babies or doing ritual shizz in the name of an unpronounceable deity that urges you to listen to this like now.

Y.Γ. Καρδουλες και Εξαποδους στον πολυλατρεμενο Mixalhs Minmin για το ξεστραβωμα.

Sujud CD/LP (Sublime Frequencies - 2018)

01 December 2018

Deben Bhattacharya - Paris To Calcutta: Men And Music On The Desert Road

 Δεν εχω κανει πολλα ταξιδια και αυτα που εχω κανει, ειτε ημουν πολυ μικρος οποτε δεν αναγνωριζω καν τον εαυτο μου στις σαπιες πολαροιντ, ειτε εγιναν στην ενηλικη ζωη φορωντας παντα τη ζωνη ασφαλειας. Εβγαλα φωτογραφιες μπροστα απο τα αξιοθεατα, εφαγα στα τουριστικα σημεια και ηπια εμφιαλωμενο νερο και ποτα που ηδη γνωριζα. Επισκεφτηκα σημεια που μου προτειναν φιλοι, που και αυτοι με τη σειρα τους ειχαν συμβουλευτει το TripAdvisor. Επεστρεψα σπιτι σωος και αβλαβης και φροντισα να ανεβασω τις φωτογραφιες στο dropbox, επειδη ποτε δεν ξερεις τι μπορει να συμβει στο pc. Η ζωνη ασφαλειας δεν βγηκε ποτε.
 Γι' αυτο το λογο τρελαινομαι για τα ηχογραφηματα της Sublime Frequencies. Πρωτα κανουν σταση για κατουρημα στον ακαδημαικο αυτοκινητοδρομο της μουσικης ανθρωπολογιας για να συνεχισουν προς το χωματοδρομο που οδηγει στο πιο υποπτο εστιατοριο της παραλλης ακρης του πλανητη. Οποτε αν σας ενδιαφερει εστω στο ελαχιστο για το πως ακουγοταν η ζωη σε μια διαδρομη 12000 μιλιων, το 1955, χωρις ζωνη ασφαλειας, δοξαστε το Paris To Calcutta.

 The full unreleased audio travelogue of field recordist and ethnomusicologist, Deben Bhattacharya, is a glimpse into the parallel, unknown past of 1955. Listening to it, you can imagine what would have happened to modern music, if Paris To Calcutta was handed to the beat generation along with Harry Smith's Anthology Of American Folk Music. A highlight of this or any other year.

Paris To Calcutta 4xCD (Sublime Frequencies - 2018)

13 November 2018

Wince - The Older Generation

  Ακουγοντας δυνατα το The Older Generation νιωθω πως ειναι κατι πολυ παραπανω απο ακομα ενας harsh noise δισκος, με την ιδια λογικη που ο Ειρηνικος ωκεανος δεν ειναι απλα πολυ νερο. Η μονομανης αφοσιωση του Wince πανω στον ογκο και το γρεζι του υλικου του θυμιζει απο μακρια την τεχνοτροπια του HNW, ομως τα δυο 18λεπτα κομματια ειναι πολυ δραστηρια με το να βραζουν μεσα στο ζουμι τους. Μην τολμησετε να το χασετε.  

 I've read on the usual forums and mailorders that The Older Generation slays, but I didn't expect it to slay so fucking much. Once you put the stylus on the record, a huge crackling sound emerges, as though the needle were dragging across a closely-miked molten asphalt. Every single second, this self-replicating pitch black miasma, exposes details -not unlike a HNW creation- that your detached listening habits won't reveal easily. Meanwhile, Wince left behind some bursts of sudden activity, be it a buried vocal or a static that manages to go out of the murk, to confuse us even more, so a state of deep listening is required, even though you'll want to scream Eureka on top of your lungs. A solid slab of headcleaning. 

The Older Generation LP (Tordon Ljud - 2018)

04 November 2018

20 October 2018

Himukalt - Knife Through The Spine


  After a few releases on high estimated labels, Ester Kärkkäinen's first full-length sounds exactly like its title. Sharp, gritty and to the point.
 Her sound is a hybrid of unhinged power electronics blended with a post-mortem stench, including minimal layering, throbbing synths and obsessive loops. The heavily flanged vocals, interwined into the rotting fabric of the music, are spliced into chunks of indecipherable murmurs and visceral shrieks. Don't make a mistake though and think of Himukalt as another clone of the usual PE terrorists. This is a strictly personal and original statement, a detailed depiction of self-loathing, as Kärkkäinen is mapping her psyche in front of us, channeling her negativity into an impressive album. 

Knife Through The Spine LP (Malignant Records - 2018)

09 October 2018

Jóhann Jóhannsson - Mandy O.S.T

 Οταν ο Nicolas Cage σφαγιαζει μηχανοβιους απο την κολαση, εμεις, οι κοινοι θνητοι, οφειλουμε να προσκυναμε νυχθημερον μπροστα στο οραμα του Panos Cosmatos, το οποιο ομως δεν αντεξε το βαρος του hype και απλα παρακολουθησαμε επι δυο ωρες τον Cage να μαζευει ολες τις υπερβολες του πανω σ' ενα σπασμενο τζαμι και να τις σνιφαρει με τη μια. 
 Για το μονο πραγμα που θα θυμηθω το Mandy στο τελος της χρονιας ειναι για τον αυτοσαρκασμο του και φυσικα για τη μουσικη επενδυση του Jóhann Jóhannsson που απο μονη της ειναι ικανη να σε βγαλει στο δρομο πασαλειμμενο με αιματα κραδαινοντας δρεπανια και τσεκουρια.    

Mandy is a psychedelic eye candy, with its tongue firmly planted in its cheek, like a moving heavy metal album cover, full of gore, hand-crafted axes and satanic drugs. So, that means the music is a fist-pumpin', beer-chuggin' riff rock anthology? Fortunately, no. I wouldn't stand a second in front of another self aware b-movie with "ironic" tunes. Fuck that shit.
 Jóhannsson's posthumous soundtrack subverted the expectations which come naturally if you think about the whole art-house horror box that Mandy fits perfectly in, and escaped from all the unavoidable tropes, even if he used the mandatory synth melody on the only sentimental scene of the film, or the metal drone of Stephen O' Malley, whose appearance verges on self-deprecation. This soundtrack singlehandedly elevates the movie from an Evil Dead on drugs parody into a world that you need to experience.

Mandy O.S.T. CD/LP (Invada / Lakeshore Records - 2018)

21 September 2018

The Caretaker - Everywhere At The End Of Time - Stage 5

Time present and time past
are both perhaps present in time future
and time future contained in time past.
If all time is eternally present
all time is unredeemable.
What might have been is an abstraction
remaining a perpetual possibility
only in a world of speculation.
What might have been and what has been
point to one end, which is always present.

- T.S. Eliot, excerpt from Burnt Norton - 

Everywhere At The End Of Time - Stage 5 2xLP
(History Always Favours The Winners - 2018)

14 September 2018

Linekraft - 33 Purgatories

 Industrial παλαιας κοπης απο Ιαπωνια μερια, με πληρη περιφρονηση προς τις τεχνολογικες εξελιξεις των τελευταιων 35 ετων. Για τον Masahiko Okubo, ο χρονος σταματησε επισημα τη μερα που ακουσε για πρωτη φορα SPK, γι' αυτο και το 33 Purgatories διαθετει τη στοφα ενος obscurity του τοτε. Ειδικα κατασκευασμενο για τους εκατομμυρια fans των White Hospital, του Grim και του κακου συναπαντηματος τους. 

 Masahiko Okubo was born 35 years too late, cause 33 Purgatories sounds exactly like the tape you would buy from a nasty xeroxed mailorder catalogue and then pray to Santa Postal Service for two months straight. Linekraft excels in the forgotten art of old school industrial, taking cues from Grim and Dissecting Table with a slight detour towards the rhythmic end of Greater Than One, on the almost danceable Mutant Embryo. Nowadays this sound is almost extinct, so 33 Purgatories is a thing to cherish. 

33 Purgatories CS (Zaetraom - 2018)

08 September 2018

Your Pretty Face Is Going To Hell

Tεταρτη, 12 Σεπτεμβρη
Από τις 21.00 και μετα
Στο Boiler
We learn dances, brand new dances,
like the nuclear bomb.
Mosh pit: εδω

06 September 2018

Colin Stetson - Hereditary O.S.T.

 Στο ερωτημα για το αν το Hereditary ειναι οντως η πιο τρομακτικη ταινια της δεκαετιας, θα γνεψω καταφατικα, αρκει να επισημανω πως προκειται για το πιο τρομακτικο οικογενειακο δραμα στην προσφατη μνημη μου, με καποιες μεταφυσικες διαφευγουσες στο προσκηνιο για να κοπει κανα εισιτηριο. Αμα σταθουμε ομως σ' αυτες, θα αναφερθουμε απαραιτητα στο soundtrack του Colin Stetson.  
 Διατηρουσα τις αποστασεις μου απο τον Αμερικανο πολυοργανιστα, λογω του μπλεξιματος του με την Constellation και τους Arcade Fire, γι' αυτο και η εκπληξη μου ηταν διπλασια οσο συνειδητοποιουσα πως το μισο αγχος που μου προκαλεσε η ταινια οφειλεται στα drones του Stetson που ηχογραφηθηκαν σε πραγματικο χρονο. Τα λιγοστα overdubs που προστεθηκαν στο περας του εγχειρηματος καταληγουν να θυμιζουν Phurpa σε pop διαρκειες η ακομα και το soundtrack του Session 9 απο τους υπεροχους Climax Golden Twins, αν ειχε ηχογραφηθει σε κανονικο studio και οχι στο υπογειο του πατρικου τους.

Hail, Paemon!

Hereditary O.S.T. CD/2xLP (Milan - 2018)

27 August 2018

Mo*Te - Life In A Peaceful New World

 Κατεβαστε τωρα για να (μην) σας παρει ο διαολος. 

 Life In A Peaceful New World has a cult following because of its unusual approach to the noise of the Rising Sun, back in '96. Fimiyuki Nagura steered away from the hi-end Japanoise of his time, to craft a bassy assault, more primal than a Homo Erectus seizure. You can call it proto-HNW, but I wouldn't call the original tape influential by any stretch of my imagination, due to its tiny edition of 50 copies, so here it is, in a slightly bigger CD edition, with a glossy digipack and the works. 

Life In A Peaceful New World CD (Audio Dissection / Industrial Recollections - 2018)

24 August 2018

Lingua Ignota - All Bitches Die

 Με τιτλο που θα τριγκαρει το μισο ιντερνετ, η Kristin Hayter απαιτει την προσοχη μας. Και αν δεν τα καταφερει ο τιτλος, θα το κανει το εξωφυλλο που θυμιζει το tribute που θα εκανε η Lady Gaga στο Ballads του Derek Bailey αν ειχε καλλιτεχνικους διευθυντες τους The Body. Aν παραμεινετε αδιαφοροι, απλα πατηστε play για να ακουσετε το πιο εντυπωσιακο ντεμπουτο που επεσε στην αντιληψη μου απο τον καιρο της Pan Daijing.
  Η Lingua Ignota εχει υποστει κακοποιηση απο τους συντροφους της, οποτε ολος αυτος ο συσσωρευμενος θυμος διοχετευτηκε στο All Bitches Die με αντιδιαμετρικα αντιθετους τροπους μεταξυ τους. Απο τη μια λυσσαει με την οργη της Sewer Goddess στο Some Things Have Το Be Endured του Theologian, απο την αλλη επικαλειται το βιβλικο Θεο με την πικρα και την παραιτηση της PJ Harvey στο White Chalk. Λογω της κλασσικης παιδειας της, η Hayter θα παραπεμψει και λιγο στην Galàs, αλλα αυτο ηταν αναμενομενο. 
 Οσο λοιπον παρακαλαω το επωνυμο της Hayter να ειναι αληθινο, αλλο τοσο περιμενω τη συνεχεια της καριερας της.  

 A juxtaposition of concentrated rage and catatonic piano segments with classically trained vocals, full of bitterness and spite. This is the audio equivalent of I Spit On Your Grave with biblical overtones.

All Bitches Die CD/LP (Profound Lore Records - 2018)

20 August 2018

Nurse With Wound - Changez Les Blockeurs

 Σε μια κριση πρωτοφανους ευλαβειας, οι Nurse With Wound ρεμιξαρουν διακριτικα το ντεμπουτο των New Blockaders με αφορμη τα 35α γενεθλια του, χωρις να επεμβουν στη μοριακη δομη του. Μαλιστα, η λατρεια του Stapleton για το πρωτοτυπο υλικο ειναι τοσο μεγαλη, που θα καταφυγει στη χριστιανικη σημειολογια για να βαφτισει τα δυο tracks.
 Στο Hallelujah T.N.B ακουμε σχεδον απαραλλαχτο το Changez Les Blockeurs, μεχρι τη στιγμη που θα συνειδητοποιησουμε πως τωρα παρουσιαζεται πιο συμπυκνωμενο, σαν να παιζουν και οι δυο πλευρες του ταυτοχρονα, ενω στο πισω μερος της σκηνικης διαταξης αχνοφαινεται μια χορωδια.
 Στο μεγαλυτερο μερος του Amen T.N.B, το αριστερο καναλι ειναι σχεδον σιωπηλο, με ανεπαισθητες λαμαρινες που θα γινουν εμφανεις μονο με ακουστικα. Οσο το κομματι φτανει προς το τελος του, το αριστερο καναλι κλιμακωνει την ενταση του, μεχρι το σημειο που θα καταπιει το δεξι.
 Το μονο που λειπει τωρα για να ολοκληρωθω σαν ανθρωπος ειναι το ρεμιξ του Chance Meeting απο TNB. Amen ΝWW.

Steven Stapleton and co. pay tribute to Ur-document of industrial culture, by remixing it like every sane man would do. With religious reverence. Changez Les Blockeurs knows a priori that you can't improve the original album, so it takes a peak inside the legendary shed of the the Rupenus bros to worship every single squeak of it.  

Changez Les Blockeurs LP (United Dirter - 2018)

14 August 2018

Organum - Raven

 Η κενοτητα ειχε ανεκαθεν συμπρωταγωνιστικο ρολο στο εργο του David Jackman, ειτε ως απλη αναφορα στο Tower Of Silence και στο Vacant Lights ειτε ως ουσιαστικο μερος της συνθεσης, με προσωπικες αδυναμιες τα Veil Of Tears και Ein Schwärzeres Schwarz που ανακρινουν συνεχως τη μουσικη για τον ορισμο της. Στις λιγοστες συνεντευξεις που εχει δωσει, οι ερωτωντες πασχιζουν να εκμαιευσουν καποια post-Cage μεθοδολογια απο ολη αυτη την αδιακοπη αφαιρεση, αλλα ο Jackman θα αρνηθει τα παντα, αποδιδοντας τη σκεψη του σε zen αοριστιες για τη ζωη του ηχου και της σιωπης. Ποσο πιο Cage δηλαδη.
 Στο Raven, η κενοτητα τοποθετειται επικεφαλης, πλαισιωνοντας την σκελετικη ενορχηστρωση του album με ενα καθαροτατο τιποτα που επαναλαμβανεται 13 φορες, με bonus την κινηση του ομοτιτλου κορακιου στο στερεοφωνικο φασμα. Υπεροχο δισκογραφικο comeback και ταυτοχρονα τo πενθιμο haiku της χρονιας. 

 It's been ages since the last Organum album, that's why my excitement will be more than evident. Raven sounds like the last vestiges of life. It takes place within an empty but eerie setting that borders on the funereal, with a minuscule palette of decayed sounds. At first, this emptiness will be unsettling and your mind will try to fill the gaps of silence with the ambience of your space. As the record progresses, you will find yourself surrendered to this absence of sound, not worrying about the futile concepts of definitive beginnings and conclusive ends. 

Raven CD (Siren Records - 2018)
Related Posts with Thumbnails